تفاوت مالکیت در «اسلام» و «سرمایهداری»
مالکیت به معنای سرمایهداری در اسلام وجود ندارد. معنای این سخن این است که از نظر اسلام وقتی میگوییم که «من مالك هستم»، «مردم اختیاردار اموال خود هستند» و «من این شیء را در اختیار دارم»؛ مفهوم آن کاملاً با مفهوم مالکیت در سرمایهداری متفاوت است. مالکیت در اصطلاح اسلام فقط از آن خداوند. است کسی نمیتواند مالک چیزی به معنای سرمایهداری آن شود، زیرا که مالکیت در سرمایهداری به معنای اختیار تام است. شما در روزنامهها خواندید که شخصی اموالش را برای سگی به ارث گذاشت، مالکیت در اصطلاح غربی و سرمایهداری آن به معنای اختیار تمام و کامل است. سپس اقتصاد سوسیالیستی سر بر میآورد و این مسئله را رد میکند و میگوید که مالکیت به این معنی دزدی است.
شما به نظریه ارزش اضافی مارکس توجه کنید، این نظر مستند به نظریه ارزش است، یعنی ارزش کالا معادل عمل صورت گرفته بر آن است. از طرف دیگر شما مشاهده میکنید که برخی بیمحابا و بیهیچ دلیلی به مالكيت تمسک و از سرمایهداری دفاع میکنند. من چرا باید از سرمایهداری دفاع کنم؟ سرمایهداری برای خود پول و فیلسوف و دانشمند و دانشگاه دارد و از خود دفاع میکند، من باید از اسلام خودم دفاع کنم و از مالکیت در مفهوم اسلامی آن.